Selamlar Olsun!

Bugün 19 Ocak 2013 Cumartesi ve sıkıntıyla bu kelimeleri karalıyorum. 

Bundan önce birkaç kere blog açmıştım ama hepsini unuttuğumdan dolayı hiçbir işime yaramadılar. Gerçi bunun da yarayacağını sanmıyorum fakat yine de bir köşeye fırlatmamaya kararlıyım. Bir tür günlük ya da karalama defteri tarzı bir şey olur büyük ihtimalle… İstediğim gibi saçmalayabilirim. 

O halde, günün anlam ve önemine dayanarak, ilk saçmalama konum düzenli günlük tutan insanlar olsun. Bana göre, o insanlar çok saygı duyulası ve sorumluluk sahibi insanlar. Neden? Çünkü normal bir insanın üşenmeden her gün ama her gün günlük yazması neredeyse imkânsız. Sabahın köründe kalkacaksın, bütün günün saçma sapan uğraşlarla geçecek, eve gelince  –varsa- ailenin laflarını dinleyeceksin veya yapmadığın ama yapman gereken şeyleri yapmayı uğraşacaksın… Ve bir de yatmadan önce günlük yazacaksın. Hafta sonları hariç bütün günlerin aynı geçtiğini varsayarsak, günlük diye yazdığın şey sıkıcılığın dibine vurmuş olacak. Açıkçası ben şimdiye kadar böyle bir insanla karşılaşmadım, karşılaşma ihtimalim olduğunu da düşünmüyorum. Ama eğer varsa öyle insanlar –selamlar olsun onlara- kalbimin derinliklerinden gelen saygılarımı onların ayaklarını dibine seriyorum. 

Birkaç kere günlük tutmayı denemiştim, hatta böyle para döküp güzel bir defter ile dolma kalem almıştım –kullanmayı beceremedim o ayrı mesele- fakat 3 hafta sonra günlük yazma eylemini gerçekleştirmek acı çekmeme sebep olmuştu. Bütün günlerim aynı geçiyordu zaten; okul, ev, dershane. Bu sebepten dolayı tatilde yazmaya karar vermiştim. O zaman da çok yorulduğum için yazamıyordum. 

Sonuç olarak, ben öyle şeyler yapamıyorum. Niye bunu bizimle paylaşma ihtiyacı duydun diye soran insanlar olacak (tabi her hangi bir insan okursa), ilk paragrafta saçmalayacağımı belirtmiştim.

Belki bugün içinde birkaç yazı daha yazabilirim. Ama yazmama olasılığım da var ve üşengeç bir insan olduğumdan dolayı bu olasılık daha yüksek. 

The night is dark and full of terrors.